February 9, 2021

Virtuele doping: publiek versus privé

In dit deel van ‘Virtuele doping’ kijken we naar het verschil tussen publieke en privé cheats. Dat komt omdat er een groot verschil is tussen de twee vormen van cheats. Niet zozeer in wat ze de gebruiker bieden, maar wel in de mate van complexiteit van de cheat.

Publieke cheats zijn cheats die (meestal gratis) beschikbaar zijn voor iedereen om te gebruiken. De cheats worden groot aangekondigd, meestal met een YouTube-video erbij om de gebruiker te overtuigen dat de cheat een goede en leuke manier is om te cheaten. Het doel van deze cheats is vaak om de gebruiker in een publieke server zijn ding te laten doen. Dit soort cheats zijn vaak binnen een mum van tijd traceerbaar, waarna gebruikers van de cheat gebanned worden.

Om uit te leggen hoe dat werkt is het belangrijk om te begrijpen hoe anti-cheats werken. Anti-cheats kunnen op veel verschillende manieren werken. Sommige scannen je systeem als een soort antivirusprogramma, anderen gaan specifiek de code van het spel na om ervoor te zorgen dat er geen code van buitenaf is die het spel interrumpeert. Maar wat ook belangrijk is, is dat de programma’s weten waar ze naar op zoek zijn. Dus implementeren anti-cheatprogrammaontwikkelaars vaak de code van cheats en hacks om specifiek naar flardes uit die code te zoeken. Zo worden veel hacks gepakt.

Logischerwijs is dit bij publieke hacks een fluitje van een cent. De ontwikkelaar kan immers gratis en voor niets de hack downloaden en implementeren. Daarom zijn publieke hacks ook een heel slecht idee als je wilt hacken en niet gepakt worden. Daar komen de privécheats om de hoek kijken.

Privécheats zijn cheats die maar voor een beperkt groepje beschikbaar zijn. Vaak zitten ze achter een paywall of een maandelijks abonnement. Afhankelijk van hoe geavanceerd de cheats zijn kunnen de kosten oplopen tot in de honderden, zo niet duizenden euro’s per maand. Waarom zou je dit in hemelsnaam willen doen, vraag je je af? Omdat er belachelijk veel geld mee te verdienen is.

Stel je voor dat je een toernooi speelt waarbij de eerste plek 50.000 dollar is. Je neemt een maandabonnement op een cheat, je speelt het toernooi, wint het toernooi en krijgt 10.000 dollar op je bankrekening gestort. Haal daar ongeveer 600 euro vanaf voor de kosten van de cheat en je houdt een leuke 9400 dollar over om mee te doen wat je wilt.

Het voordeel van privécheats is dat ze vaak heel geavanceerd zijn en niet makkelijk uitlekken. Dat komt omdat de kosten te hoog zijn voor spelers om ‘zo maar even’ zo’n cheat aan te schaffen. Er heerst als het ware een zwijgplicht voor iedereen die een abonnement heeft op de cheat. Het kost ze immers klauwen met geld om de cheat te gebruiken. Die hoge instapprijs zorgt ervoor dat alleen de aller fanatiekste gebruik maken van deze optie.

De beste cheatmakers kunnen makkelijk honderd duizenden euro’s binnenharken met hun cheats. Dat zorgt ervoor dat er altijd een business in zit. Uiteraard is het maken van de cheats tegen de Terms & Services van de bedrijven die de games maken, dus kleeft er een legaal risico aan het coderen van cheats, maar de resultaten spreken voor zich. Het goed coderen van een cheat kan je stinkend rijk maken, terwijl ontwikkelaars achter de feiten aan moeten lopen. Moreel gezien is het wellicht verwerpelijk, maar gezien de belangen die meespelen is het geen wonder dat er meer dan genoeg mensen zijn die zich laten verleiden om toch tot die stap over te gaan en te gaan cheaten, dan wel ze te gaan maken.